ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΠΡΩΤῌ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ

Π ρ ω τ ο χ ρ ο ν ι ά   2 0 2 3

                                                                                         Ἀριθμ. Πρωτ.: 1374/15.12.2021

         

              

Δ Α Μ Α Σ Κ Η Ν Ο Σ 

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑI ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ, ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΡΙΣΤΕΠΩΝΥΜΟN ΠΛΗΡΩΜΑ

ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΑΥΤΟΥ 

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΠΡΩΤῌ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ


Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

 Ἕνας καινούργιος χρόνος ἀνατέλλει σήμερα καί ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ μᾶς προσφέρει ἕνα πολύτιμο δῶρο, τόν «νέο ἐνιαυτό τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου». Ἀξίζει, λοιπόν, αὐτή τή γιορτινή ἡμέρα μετά προσοχῆς νά ἑστιάσουμε τό ἐνδιαφέρον μας σ’ αὐτό τό θαυμαστό καί πολύτιμο δῶρο, πού μᾶς ἐπιφυλάσσει ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τό Νέο Ἔτος.

Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι συχνά παραβλέπουμε ἤ ὑποτιμοῦμε τήν ἀξία τοῦ χρόνου καί συνήθως προσπερνᾶμε τό γεγονός, χωρίς νά χαιρόμεθα τίς μοναδικές του λεπτομέρειες καί τίς ὑπέροχες προοπτικές του. Εἶναι συναρπαστικό, ὅμως, νά διερευνήσουμε πόσο πολύτιμος εἶναι. Μέ τήν περιέργεια τοῦ μικροῦ παιδιοῦ, πού ξετυλίγει τό δῶρο του, ἄς ἐπιχειρήσουμε νά τόν προσεγγίσουμε, νά τόν γνωρίσουμε καί νά συλλάβουμε τήν ὀμορφιά του, ξεκινῶντας ἀπό ὅ,τι φαινομενικά μας ἐντυπωσιάζει. Στή συνέχεια ἄς ἀνακαλύψουμε τή βαθύτερη διάστασή του καί τό περιεχόμενό του.

Πράγματι, ὁ χρόνος εἶναι δῶρο, πού ξεδιπλώνεται καθημερινά μπροστά μας, κατ' ἀρχήν ὡς μία ποικιλία εἰκόνων καί ἐναλλαγῶν. Εἶναι μέγεθος μετρητό, πού ὅμως μυστικά καί ἀθόρυβα τελεσιουργεῖ τό θαῦμα: ἀνοίγει στό φῶς τά πέταλα τοῦ μπουμπουκιοῦ, μεταμορφώνει τό σκουλήκι σέ πεταλούδα, βλαστάνει τό σπόρο ἀπό τήν ὑγρή γῆ, μεστώνει τό στάχυ, ὡριμάζει τόν καρπό. Εἶναι παράμετρος αὐτονόητα γνωστή καί ἀπροσμέτρητα ἄγνωστη, κρυμμένη ἐπιμελῶς πίσω ἀπό τήν ὅποια φυσική ἀλλαγή. Εἶναι πραγματικότητα ἄϋλη, πού ρυθμίζει, ὡστόσο, σταθερά τήν κίνηση καί τήν πορεία τῶν ἄστρων, χαρίζοντάς μας ἀνατολές γεμᾶτες φῶς, χρυσά μεσημέρια, μεγαλόπρεπα ἔναστρα βράδυα. Τό κύλισμά του εἶναι ἡ αἰτία πού διαμορφώνει τίς ἐποχές, κινῶντας ἄλλοτε τούς ἀνέμους τοῦ χειμῶνα καί φέρνοντας ἄλλοτε τό πυρακτωμένο φῶς τοῦ καλοκαιριοῦ. Πόσο, ἄραγε, ἐκτιμοῦμε καί ἀπολαμβάνουμε αὐτή τήν ἀπερίγραπτη καί διαρκῶς ἀνακυκλούμενη ὀμορφιά τοῦ χρόνου, πού καθημερινά μᾶς χαρίζεται στίς ποικίλες ἐναλλαγές της;

Δέν ἀρκεῖ ὅμως, ἀγαπητοί,  νὰ βλέπουμε, ἀλλὰ πρέπει καί νὰ ἀπολαμβάνουμε τὴν ἑλκυστικὴ ὀμορφιὰ αὐτοῦ τοῦ δώρου, νὰ τὴ βιώνουμε στὸ κάθε λεπτό, νὰ ρουφᾶμε ἄπληστα τήν κάθε στιγμή, νὰ χαιρόμεθα στὸ ἔπακρο τὸ χρόνο ποὺ μᾶς προσφέρει ἡ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ. Καὶ παράλληλα νὰ προχωροῦμε καὶ σὲ κάτι βαθύτερο, κάτι οὐσιαστικώτερο. Νὰ ἀναζητοῦμε τὴν ἀληθινή, συχνὰ ὅμως ἀγνοημένη, ἀξία αὐτοῦ τοῦ δώρου, ποὺ συνιστᾶ θησαυρὸ ἀνεκτίμητο.

Ἄν οἱ σοφοὶ τῆς γῆς χαρακτήρισαν τὸν χρόνο ὡς χρῆμα, ἡ Ἐκκλησία μας τὸν θεωρεῖ ἐφαλτήριο, ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς ἀπογειώσει πρὸς τὴν ἁγιότητα. Ἀρκεῖ ἕνας χτύπος στὸ ρολόϊ τῆς ψυχῆς μας, γιὰ νὰ μᾶς ἐξασφαλίσει τὴν μεταφυσική μας ἀφύπνιση. Δὲν ἀπαιτήθηκε, ἄλλωστε, παρὰ μόνο μία κίνηση μετανοίας γιὰ νὰ ξεκλειδωθεῖ ἀπὸ τὸν ληστὴ ὁ Παράδεισος. Κατὰ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἀρκετὴ ἡ διάρκεια μίας καὶ μόνον ἡμέρας, ἀπὸ τὴν ἀνατολὴ ἕως τὴ δύση της, ὥστε νὰ κατακτηθεῖ ὁ ἐξαγιασμός μας. Ἰδοὺ ἡ πρόκληση τῆς σημερινῆς ἡμέρας: Νὰ διαχειρισθοῦμε μὲ σύνεση τήν κάθε στιγμή, κάτι φαινομενικά μικρό, ποὺ ὅμως ἔχει ἄπειρη ἀξία. Νὰ ἀξιοποιήσουμε τό κάθε λεπτό, κάτι ποὺ φαίνεται λίγο, ἀλλὰ ἔχει διαστάσεις ἀσύλληπτες. Πῶς; «ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν», μᾶς προτρέπει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Ἀξιοποιῶντας,  δηλαδή, τό χρόνο τῆς ζωῆς μας ὡς ἀγάπη, ὡς ἐλευθερία, ὡς συμπόρευση μὲ τὸν Χριστό καί τὸν συνάνθρωπο. Συγχωρῶντας, συμπονῶντας καὶ φροντίζοντας τὸν διπλανό μας, χωρὶς ἐπιφύλαξη, χωρὶς ὑστεροβουλία, χωρὶς ἀντάλλαγμα. Ἀντίθετα, ἄν συνεχίσουμε νά σπαταλοῦμε τὸν καιρό μας στὰ πλαίσια τῆς φυσικῆς ἀναγκαιότητας, καλπάζοντας ἀπὸ μέριμνα σὲ μέριμνα, τὸν ἐκφυλίζουμε σὲ μία ἀνιαρὴ καὶ ἀδυσώπητη καθημερινότητα.

Ἀγαπητοί μου,

Ὡς Χριστιανοί, εἴμεθα φορεῖς μίας βαρειᾶς εὐθύνης, νὰ ἀξιοποιοῦμε δυναμικὰ τὴν ἐπίγεια πορεία μας, ἐξασφαλίζοντας στὴν κάθε στιγμή μας τὴν προοπτικὴ τῆς αἰωνιότητας. Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας μᾶς προσφέρεται ὡς εὐκαιρία νὰ ἀποκτήσουμε τὴν ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ μέσα μας, νὰ ζήσουμε ἀπὸ τώρα τὴ χαρὰ τῆς Βασιλείας Του.

Πρώτη τοῦ ἔτους σήμερα. Ἕνα καινούργιο ἄνοιγμα στὴν ἐλπίδα, μία νότα αἰσιοδοξίας στὴν κουρασμένη καὶ ἀποκαμωμένη κοινωνία μας, μία ἀφετηρία κοινοῦ ἀγῶνα γιὰ ἕνα καλύτερο αὔριο. Ἄς ἐμπιστευθοῦμε τὴν ἀνθρώπινη ἀνεπάρκειά μας καὶ τὶς ὅποιες ἀγωνίες μας στὴν παντοδύναμη Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ἂς ἀφήσουμε τὴν ψυχή μας νὰ γευθεῖ τὴν πληρότητα τῶν θείων δώρων Του καὶ τὴν πλησμονὴ τῆς ἀγάπης Του. Καὶ ἂς ἀναλάβουμε, μὲ ἐπίγνωση καὶ ζῆλο, τὴν εὐθύνη νὰ ἀξιοποιήσουμε τὸ πολύτιμο δῶρο Του, τὸ χρόνο, κατὰ τὸ θέλημά Του καὶ πρὸς δόξαν τοῦ Παναγίου Ὀνόματός Του.


Καλὴ καὶ εὐλογημένη χρονιὰ σὲ ὅλους!

Μὲ πατρικές εὐχές καί ἀγάπη

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ




† Ο ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ, ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ ΚΑΊ ΣΟΥΦΛΙΟΥ  Δ Α Μ Α Σ Κ Η Ν Ο Σ


† Ὁ Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δ Α Μ Α Σ Κ Η Ν Ο Σ